Άλμα στο παρελθόν ή παράθυρο στο μέλλον;

Ο σ. Τάκης Μαστρογιαννόπουλος επισημαίνει ότι στις μέρες μας, «οι ιδέες του διεθνισμού υποχωρούν, στο όνομα ενός οικονομικού ‘ρεαλισμού’, ακόμα και στις γραμμές της ριζοσπαστικής αριστεράς» , και προειδοποιεί για την αναβίωση, έστω και λανθάνουσα , του δόγματος «Σοσιαλισμός σε μια Χώρα». Παρενέργεια των όσων συμβολίζονται από το γκρέμισμα του Τείχους.

Με  μια αναδρομή στα σημαντικότερα επαναστατικά γεγονότα της εποχής του Καπιταλισμού, δείχνει εύστοχα, μέσω των θετικών και αρνητικών τους παραδειγμάτων, ότι η πάλη στο εθνικό πεδίο «πρέπει και μπορεί να αποτελεί την αρχή και όχι το τέλος» της επαναστατικής διαδικασίας εδραιωμένης στο διεθνές εργατικό κίνημα.

ΟΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Άλμα στο παρελθόν ή παράθυρο στο μέλλον;

Του Τάκη Μαστρογιαννόπουλου

Ο αγαπημένος μου φίλος και σύντροφος Στ. Κουβελάκης σε ένα πρόσφατο άρθρο του στα «Ενθέματα»- («Αυγή», 10 Οκτωβρίου 2010) και υπό τον τίτλο «Μεταβατικό πρόγραμμα και αριστερή πολιτική»- συμβολή στο διάλογο του Ευκλείδη Τσακαλώτου με τον Κώστα Λαπαβίτσα- έδωσε μια σειρά ενδιαφέρουσες απαντήσεις πάνω στα φλέγοντα και επίδικα ζητήματα της συγκυρίας: για το «μεταβατικό πρόγραμμα», για τη στάση πληρωμών και την έξοδο από το ευρώ, τέλος, και ιδιαίτερα σημαντικό κατά την άποψη μου, για τη σχέση του εθνικού με το διεθνές. Εξάλλου με αυτό το τελευταίο θα ασχοληθώ.
Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Στ. Κουβελάκη ότι καμιά σοσιαλιστική επανάσταση «δεν έγινε χάριν άμεσων σοσιαλιστικών αιτημάτων αλλά με στόχους που σε άλλες συγκυρίες μπορεί να μην είχαν τίποτα επαναστατικό…».
Το εργατικό κίνημα λειτουργεί, χωρίς αμφιβολία, με τους δικούς του απρόβλεπτους ρυθμούς ακολουθώντας δρόμους γεμάτους «αυθορμητισμό», και σχεδόν πάντα, χωρίς την οργάνωση, την πειθαρχία και τον συγκεντρωτισμό που τόσο θαυμάζουν και ονειρεύονται, ακόμα και σήμερα, ορισμένα στελέχη ριζοσπαστικής αριστεράς. «Ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας δεν «μπαίνει» ποτέ από την κεντρική είσοδο- υποστηρίζει εύστοχα ο Στ. Κουβελάκης- απλά σπάει την πιο εύθραυστη πόρτα, που συχνά είναι πλαϊνή».
Αν και η πάλη στο εθνικό πεδίο, διατηρεί το ειδικό της βάρος, γεγονός που οφείλεται στην άνιση ανάπτυξη καθώς και στις συγκεκριμένες ιδιομορφίες του κάθε κοινωνικού σχηματισμού- όντως οι «ταξικοί συσχετισμοί διαμορφώνονται καταρχήν στο εθνικό πεδίο»- εντούτοις, η εκτεταμένη καπιταλιστική διεθνοποίηση απαιτεί όλο και περισσότερο διεθνείς λύσεις. Γίνεται όλο και περισσότερο φανερό ότι η πάλη για την κοινωνική αλλαγή στο εθνικό πεδίο- παρά το γεγονός ότι αποτελεί, αναμφίβολα, προτεραιότητα για το εθνικό κίνημα- δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιοριστεί αποκλειστικά στα εθνικά σύνορα. Η θεωρία του «σοσιαλισμού σε μία χώρα» κατέρρευσε μαζί με το τείχος του Βερολίνου και την πτώση των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην ανθρώπινη ιστορία η πάλη από το εθνικό πεδίο πρέπει- σύμφωνα και με την προτροπή του Μαρξ- να «μεταφερθεί» στο ευρωπαϊκό πεδίο.
Ο Στ. Κουβελάκης, θεωρεί την πολιτική που «…θέτει απευθείας «υπερεθνικούς» και μάλιστα υπερεπαναστατικούς στόχους, που υποτάσσει το εθνικό στο διεθνικό» ως μια πολιτική «χωρίς χέρια». Εξάλλου, «Οι ευγενείς προθέσεις του «αριστερού ευρωπαϊσμού» πάντοτε σκόνταφταν στην ανυπαρξία «ευρωπαϊκού λαού»….».
Ασφαλώς και στην πολυεθνική, πολύγλωσση και πολυθρησκευτική Ευρώπη δεν υπάρχει ενιαίος ευρωπαϊκός λαός. Υπάρχουν, όμως ευρωπαϊκοί λαοί που κάνουν ευρωπαϊκές επαναστάσεις!

Θα δούμε αυτή την Κυριακή, την Κυριακή που έρχεται

Πολιτικόν Δελτίον

(Ποίημα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, απαλά διασκευασμένο και όμορφα μελοποιημένο από τον Δημήτρη Αβυδηνό)

 

… Η χώρα μας την κρίσιμον περίοδον διέρχεται·
η λίρα το γιούρο καθημερινώς και σταθερώς ανέρχεται·
το γόητρόν μας διαρκώς μειούται και κατέρχεται·
εις νέαν φάσιν ο αγών περίπλοκον εισέρχεται·
ο τόπος εις αφόρητον σημείον περιέρχεται,
πλην της μωράς του στάσεως το Κράτος δεν εξέρχεται·
η «Ηνωμένη» των Αρχών καθόλου δεν απέρχεται·
ο Γούναρης Παπανδρέου πολιτικά τεχνάσματα μετέρχεται·
ραγδαίως η καταστροφή και τραγικώς επέρχεται·
ο πρώτος ενθουσιασμός των νικητών παρέρχεται·
το πλήθος εις τας τελετάς έπαυσε να προσέρχεται·
όλοι γνωρίζουν το κακόν πλέον πόθεν προέρχεται·
από την πλάνην ο λαός αρχίζει και συνέρχεται…

– Ο Βενιζέλος έρχεται… ο Βενιζέλος έρχεται… Θα δούμε αυτή την Κυριακή, την Κυριακή που έρχεται

Ταιριάζοντας τα αταίριαστα

Εάν κάποιος είναι νεο-φιλελεύθερος λέει “κακά” πράγματα, ή είναι νεο-φιλελεύθερος επειδή λέει “κακά” πράγματα…

Το Νόμπελ Οικονομικών 2010 και το Εργατικό Κίνημα.

Του Σταύρου Παπαγιαννόπουλου.

 

Χλιαρή ήταν η αρχική αντίδραση της Αριστεράς στην Ελλάδα στο άκουσμα της απονομής στα τρία του φετινού Βραβείου. Και αυτό παρά του ότι ένα από τα τρία ονόματα ήταν Ελληνικό. Η ΑΥΓΗ και ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ περιορίστηκαν σε (ευρεία σε ότι αφορά την ΑΥΓΗ) περίληψη της ανακοίνωσης από τα διεθνή πρακτορεία, με τον τελευταίο να τη διανθίζει με το στερεότυπο “Φυσικά πρόκειται για εργασία που επιχειρεί να δώσει «λύσεις» στις ανειρήνευτες αντιθέσεις του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος”.  Ακολούθησαν οι δηλώσεις του ίδιου του Χ. Πισσαρίδη (σε γνωστό για τη νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα του συγκρότημα τηλεόρασης και τύπου) για γενίκευση της ευελφάλειας, για αναγκαιότητα 400.000 απολύσεων, για κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, για μείωση των συντάξεων στο 65%, για εξατομίκευση της ασφάλισης, για μείωση του εταιρικού φορολογικού συντελεστή στο 10% κλπ. κλπ. οι οποίες, ξεσήκωσαν δικαιολογημένη θύελλα αντιδράσεων (κακή λέξη, ο Πισσαρίδης είναι ο αντιδραστικός) και τράβηξαν αδικαιολόγητα την προσοχή από το “επιστημονικό” κομμάτι της είδησης. Στο φως των δηλώσεων αυτών το “στερεότυπο” του “Ρ” φαντάζει μάλλον ήπιο, και ίσως άστοχο γιατί συνήθως απευθύνεται στους Κεϋνσιανούς, ενώ πρόκειται (;) για περίπτωση καραμπινάτου νεοφιλελευθερισμού.

Οι άρχοντες των καναλιών και ο Δημόσιος Τομέας

Από την σημερινή ΑΥΓΗ άρθρο του φίλου και σύντροφου Νίκου Γεωργακάκη

Κύριε Πρετεντέρη άξιος ο μισθός σου.

του Ν.Γεωργακάκη.

Άραγε πόσες εκατοντάδες χιλιάδες € παίρνει ετησίως ο κ.Πρετεντέρης(Ι.Π.); Βεβαίως το στοιχείο αυτό θεωρείται προσωπικό δεδομένο, όμως, επειδή δεν αφορά κάποιο υπερευαίσθητο στρατιωτικό απόρρητο και επειδή πιστεύω ότι ο Κ.Π. ασπάζεται την διαφάνεια, δεν θα έχει αντίρρηση να ενημερώσει τους αναγνώστες για το ετήσιο εισόδημά του. Ας αποκαλύψει λοιπόν ποιο είναι αυτό και ας μας πει αν οι μισθοί των εργαζομένων στις Δημόσιες Επιχειρήσεις(Δ.Ε.) είναι το ένα πέμπτο, το ένα έβδομο του δικού του μισθού ή ακόμη μικρότεροι.

Παράδειγμα εφαρμογής του μνημονίου

«Η έκτακτη ειδική επιτροπή της διοίκησης (του ΙΚΑ), έπειτα από εμπεριστατωμένη έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι με τη χρήση των διαβητικών παπουτσιών δεν αποφεύγεται ο ακρωτηριασμός του ποδιού απλά καθυστερεί για ένα δύο χρόνια και το αναμενόμενο όφελος θα είναι μικρότερα από το προβλεπόμενο κόστος. Επομένως το συγκεκριμένο είδος δεν χορηγείται από το ίδρυμα….Η προβλεπόμενη ετήσια δαπάνη που θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό του ιδρύματος ανέρχεται ενδεικτικά στο ύψος των 2,5 εκατομμυρίων ευρώ για περίπου 10.000 ασθενείς».

Το όφελος ενός ή δύο χρόνων αρτιμέλειας είναι μικρότερο  των 250 -500€ .

Ο παραλογισμός της “εξοικονόμησης” για να “μειωθεί το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος” σε όλη του τη τραγικότητα.

Ο “εξορθολογισμός της Δημόσιας Υγείας”, η “αναδιάρθρωση της Παιδείας” ο “Καλλικράτης” κλπ. κλπ. όλα υπηρετούν τον στόχο του χτισίματος εμπιστοσύνης στις “αγορές”.

Ας ακρωτηριαστούν λοιπόν οι διαβητικοί (στο κάτω κάτω σε τέτοιο στάδιο που έφτασαν πόσο θα ζήσουν; – θα γλυτώσει το “κράτος” την σύνταξη). Ας εξαπλωθεί η ημιμάθεια (οι δεξιότητες στην αγορά εργασίας έχουν μεγαλύτερο όφελος). Ας αποξενωθεί ο Πολίτης από την αυτοδιοίκηση (παράλληλα χιλιάδες θέσεις εργασίας καταργούνται για 500εκ τον χρόνο)

Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα;

Yποστήριξη του ΣΥΝ σε αυτοδιοικητικές κινήσεις πολιτών για τις δημοτικές εκλογές

Η Νομαρχιακή Επιτροπή Νότιας Αθήνας του Συνασπισμού, ακολουθώντας τις αποφάσεις των τοπικών οργανώσεων του ΣΥΝ, των επιτροπών του ΣΥΡΙΖΑ και των Δημοτικών Κινήσεων στις οποίες συμμετέχουν τα μέλη του ΣΥΝ, ανακοινώνει την υποστήριξή της στις παρακάτω αυτοδιοικητικές κινήσεις πολιτών  για τις Δημοτικές Εκλογές του 2010:

1)    Στον Δήμο Αλίμου, τη δημοτική κίνηση «Άνω Κάτω στο Καλαμάκι», με υποψήφιο δήμαρχο τον Δημήτρη Κλαυδιανό.

2)    Στον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης, τη δημοτική κίνηση «Δημοτική Συνεργασία Ελληνικού – Αργυρούπολης», με υποψήφιο δήμαρχο τον Χρήστο Κορτζίδη.

3)    Στον Δήμο Καλλιθέας, τη «Δημοτική Κίνηση Πολιτών», με υποψήφιο δήμαρχο τον Τάκη Μακρίδη.

4)    Στον Δήμο Μοσχάτου – Ταύρου, τη δημοτική κίνηση «Δράση τώρα!», με υποψήφιο δήμαρχο τον Γρηγόρη Σωπάκη.

5)    Στον Δήμο Νέας Σμύρνης, τη δημοτική κίνηση «Στροφή Νέας Σμύρνης», με υποψήφιο δήμαρχο τον Παναγιώτη Πάντο.

6)    Στον Δήμο Παλαιού Φαλήρου, την «Ανεξάρτητη Φαληρική Κίνηση», με υποψήφιο δήμαρχο τον Στέλιο Βαλέττα

ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΡ!

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στο μνημόνιο συνεργασίας Ελλάδας – Κατάρ, έκανε την παρακάτω δήλωση:

Το νέο μνημόνιο, που εν κρυπτώ υπέγραψε με το Κατάρ ο Γ. Παπανδρέου από τη Νέα Υόρκη, στην οποία πραγματοποιεί πολυήμερη επίσκεψη προσφέροντας «γη και ύδωρ» στις χρηματαγορές, στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ, συνιστά άλλη μια νεοαποικιακή ληστρική συμφωνία παράδοσης εθνικού πλούτου, και εκχώρησης κρίσιμων ενεργειακών τομέων και μεγάλων, στρατηγικής σημασίας, ελεύθερων χώρων.

Ειδικότερα η εκχώρηση στους εμίρηδες του Κατάρ έκτασης έως 30% του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού προς «τσιμεντοποίηση», εμπορευματοποίηση και «καζινοποίηση», συνιστά ένα μείζον οικολογικό και πολιτιστικό έγκλημα κατά της Αττικής, η οποία, μετά και τις πυρκαγιές των τελευταίων ετών, έχει μετατραπεί σε «κρανίου τόπο»!

Η χώρα και οι εργαζόμενοι αφού αλυσοδέθηκαν από κυβέρνηση – τρόικα σε ένα μνημόνιο οικονομικής, κοινωνικής παραγωγικής και κοινωνικής ερήμωσης, τώρα, στο όνομα των σχεδίων «fast track» και των «μεγάλων επενδύσεων», ακολουθούν νέα μνημόνια καταλήστευσης κρίσιμων τομέων της οικονομίας και οικολογικής καταστροφής.

Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα και δεν διαθέτει καμία νομιμοποίηση να εκχωρεί και να παραχωρεί εν κρυπτώ, ερήμην του λαού αλλά και της Βουλής, και με πλήρη παραβίαση του Συντάγματος, δημόσιο εθνικό πλούτο, δημόσιους ελεύθερους χώρους και κρίσιμα κοινωνικά αγαθά.

Αυτήν την  ώρα γίνεται πιο αναγκαίο από ποτέ ένα μεγάλο ενωτικό λαϊκό κίνημα για να σωθεί το Ελληνικό ως χώρος πρασίνου, για να ματαιωθεί το νέο μνημόνιο με το Κατάρ, για να ηττηθούν οι πολιτικές παράδοσης της χώρας, για να φύγει η επικίνδυνη κυβέρνηση και να ανατραπεί, σε όφελος αριστερών και προοδευτικών εξελίξεων, ένα κατεστημένο πολιτικό σκηνικό, που υποθηκεύει το μέλλον του τόπου.

ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ

Βουλευτής Β’ Πειραιά

Πλ. Ελευθερίας 1, 105 53, Αθήνα

τηλ 210 3378426-427

fax  210 3378428

lafazanis@syn.gr

www.syriza.gr , www.syn.gr